Bril

Al langere tijd had ik last van hoofdpijn en zere ogen, kon ik 's avonds niet meer lezen en zat ik steeds op de voorste rij om de powerpoints tijdens college te kunnen volgen. Al een tijd geleden stelde iemand daarom voor, dat ik maar eens langs de opticien moest gaan. Toen ik de eerste keer ging, was de opticien met vakantie, volgens de andere medewerkers. Toen ik de tweede keer ging, werd mij gevraagd een nieuwe afspraak te maken. En de derde keer was afgelopen vrijdag.
Toen kreeg ik, na een globale meting en een glaucoommeting, een uitgebreide test met een ingewikkeld apparaat voor m'n gezicht. Het gaf herinneringen aan de schoolarts: letters lezen op een scherm.
Uiteindelijk bleek ik glazen met de sterkte +0,5 te hebben en ook iets van cilinders ofzo (?).

Ik hou niet van brillen, ik vind mensen zonder bril een 'opener' gezicht hebben en ben nog altijd trots op mijn moeder, die 43 is en nog steeds geen bril heeft.

Volgens de vrouwelijke opticien was het met deze sterkte niet nodig om een bril de hele dag op te hebben. Toen was mijn keuze snel gemaakt. Ik besloot tot de aankoop van een montuur uit de goedkoopste collectie, waar ik gratis glazen bij kreeg. Voor 29 euro was ik klaar (!), en nu heb ik een bril. Maar ik draag geen bril. Alleen als ik 's avonds wil lezen, of als ik tijdens college niet op de voorste rij wil zitten.
En als ik ooit wel een bril moet gaan dragen, dan koop ik een ander montuur, uit een wat duurdere collectie. Deze is prima om mee te beginnen, om op en weer af te zetten, om mee te nemen in een doosje in mijn tas, om ergens te laten slingeren - gewoon omdat ik er aan moet wennen om een bril te hebben. Een raar gevoel!