Snowboots

Snowboots, lelijke dingen.
Een paar weken geleden wees mijn zusje ze aan in de folder van Scapino voor €25. Ik verwachtte niet dat ik ze ooit aan zou trekken, en vond €25 belachelijk veel. Maar nu ik van de helling af wil sleeën en kilometers wil lopen, kranten wil bezorgen en mijn laarzen niet wil verknoeien, besloot ik toch eens op hun site te kijken. Ik heb nog een digitale 'waardebon' van €5 korting, die ik toegemaild kreeg toen ik jarig was. Maar wat  bleek? Alles was allang uitverkocht. En niet alleen daar, maar overal. Mijn zusje wist te vertellen dat Smits mode gisteren nog één paar had staan, met een tijgerprint. En niet eens mijn maat.
Een zoektocht op marktplaats leverde ook al niets op: te ver weg, te oud, te lelijk, niet mijn maat. Nog maar een zoektocht via google dan. Echt bijna alles is weg, her en der nog een paar voor €80 of met veel te hoge verzendkosten.
Bijna wilde ik het opgeven, maar toch nog één keer 'snowboots' ingetypt. En de lezer die al langer meeleest, weet dat deze blog nu met een positieve wending afgesloten wordt: op pagina één stond een leuk paar witte snowboots in mijn maat, vijftien euro en in de dichtstbijzijnde stad, waar we morgen toch al heen zouden gaan. Meteen een vriendelijk mailtje getypt dat ik ze morgen meteen zou komen halen, wat hen ruimte gaat besparen en een hoop gedoe met verzenden, wanneer ze het aan iemand anders zouden verkopen. Ze waren lekker enthousiast, en ik ook. Morgen heb ik snowboots, lelijke dingen, maar in ieder geval goedkoop!

Kringloop De Tweede Hand

Totaal onverwacht liep ik er vorige week vrijdag tegenaan: kringloop De Tweede Hand aan de Amsterdamsestraatweg.
De bus vanaf mijn kamer reed  niet door de sneeuw, maar ik kon meerijden met een man die voorbij kwam in een dure auto. Hij zette me af op station Utrecht Zuilen. Hier wachtte ik een half uur in de kou, me erover verbazend dat er verder niemand was. Tot er een man kwam, die somber vertelde dat er geen treinverkeer mogelijk was vanaf dat station, de hele dag al niet, maar dat het niet zo ver lopen zou zijn naar Utrecht Centraal. Alleen de Amsterdamsestraatweg maar uit. Dus ik vol goede moed die kant op, natuurlijk. Wat een leuke winkels daar! Grote winkels met allerlei goedkope dingen. Veel prullaria, maar ook echt wel leuke dingen voor bijvoorbeeld cadeautjes. Ik heb niets gekocht, alleen maar gekeken. Telkens een stukje verder gelopen en dan weer een winkeltje in. Bepaalde winkels moet je wel overslaan, uiteraard..
Langs deze Amsterdamsestraatweg zitten ook bushaltes, en de bussen reden hier ongeveer om de tien minuten. Toen ik moe en verkleumd besloot toch maar in een bus te stappen, liep ik dus tegen de kringloop aan. Heerlijk om dan een kringloop binnen te lopen, een boek te pakken en die in een stoel door te bladeren. Heerlijk bijkomen! De boeken waren €1 en ik nam er één mee, die ik inmiddels al uit heb en voor €8 op bol.com heb gezet. Verder was de kringloop klein en rommelig, ontzettend veel troep. Kleding lag bijvoorbeeld op stapels, wat het haast onmogelijk maakt om het goed te bekijken. Geen mooie kringloop om iemand mee naar toe te nemen die nooit eerder in kringlopen kwam en deze enthousiast te maken voor het kringlopen (werkwoord), maar toch absoluut leuk om hier een keer rond te kijken.
Een kringloop om te onthouden, vooral omdat deze heel dicht bij Utrecht Centraal zit. De bushalte (lijn drie, tweede halte, Herenweg) is er vlakbij en er schuin tegenover is de Aldi. Nu heb ik ook eindelijk een Aldi gevonden die goed en makkelijk bereikbaar is.
Ik had een heel voldaan gevoel toen ik uiteindelijk aankwam op station Utrecht Centraal. Ik verwachtte daar  ook gratis chocomel te krijgen bij de Kiosk, ivm de vertragingen. Dit werd vorig jaar regelmatig omgeroepen, maar een korte observatie leerde mij dat men daar gewoon betaalde. Wel stonden er opvallend lange rijen bij de automaten in de AH to Go. En toen wist ik het: daar kun je dus gratis koffie, thee en chocomel krijgen, aangeboden door de NS, maar niet aangekondigd. Dinsdag was ik er weer, toen was het nog steeds gratis, maar de chocomel was op. En nu vier ik vakantie!

Emmaus Lombok

Deze kringloop bevindt zich vlak bij een bushalte en is dus ook met ijzige kou goed te bereiken.
Zodra je binnenstapt, voel je het kringloopgevoel. Dan kan het niet meer anders, of je bent in een kringloop: links grote dozen met kinderspeelgoed, rechts wat rekken met schoenen en daarachter kleding.
Eenmaal binnen, blijkt de kringloop minder groot te zijn dan het leek. Veel smalle paden, en personeel dat steeds vraagt of je aan de kant gaat, omdat zij er langs willen. Geen Tupperware, waar ik naar op zoek was, wel veel ongesorteerde troep op rekjes, met te smalle paden er langs om goed te kunnen bekijken wat er precies staat. Hetzelfde probleem bij de kleding (die gesorteerd is op kledingstuk, maar niet op maat of kleur) en de boeken. Jammer, want er staan veel boeken, veel mooie boeken, ook gesorteerd per genre en op achternaam auteur. Ik vond een boek van Vonne van der Meer voor €1,75. In slechts één hoek van de kringloop was er wat meer loopruimte: daar stonden de banken. Meerdere banken stonden boven elkaar, zodat je deze moeilijk uit kon testen. Ik vond nog twee leuke rolkussens in de kleuren van mijn kamer, voor €1,50 per stuk.
Kortom: een kringloop, met de uitstraling van een kringloop. Wie hier wil winkelen, moet zorgen niet zoveel bagage bij zich te hebben als ik gisteren, want het is er niet al te ruim. Je moet de blikken van het toekijkende personeel niet vervelend vinden en er geen probleem van maken om telkens plaats te maken voor een ander. Vooral geldt, dat je door de rommel heen moet kijken; dan vind je echt wel leuke dingen.

Kijkje in mijn kamer

Handig

In het archief van (be)Spaarchick las ik de tip, om pakken soda in de koelkast te leggen om luchtjes weg te halen. Dit heb ik de afgelopen weken geprobeerd, maar dan met kleine beetjes soda: een bekertje in de koelkastdeur en een bekertje in het vriesvak. (beide bekertjes afkomstig van een vriendin) De geur trekt in de soda in het bekertje en verdwijnt uit de koelkast. Een zeer simpele en goedkope oplossing. Nu is alleen de vraag: wat moet ik met die soda doen, waar de geur in is getrokken? Weggooien lijkt zonde. Zijn er nog meer oplossingen, meer mogelijkheden? Wat doen jullie met soda?

Even slikken

Een mailtje van A., waarin staat dat de kosten voor het komende weekend €39 zullen zijn, in plaats van de eerder genoemde €40
Een mailtje van CC, met daarin de begrote kosten van het komende dagje uit met vriendinnen: €15
Een mailtje van D. of ik €33 over wil maken voor een weekend weg in maart met vrienden, waarvan het huisje nu al gereserveerd is.

Wat moet ik daar nu mee, anders dan verzuchten dat ik blijkbaar elke maand  €15 had moeten sparen voor weekenden? Ik ga zo'n vier weekenden per jaar weg (met vrienden en met de studentenvereniging) en het kost steeds gemiddeld €40. Dit is een totaal van  €160, dus met €15 per maand is het te overzien. Alleen niet, als alle weekenden vlak na elkaar gepland worden. Dan is het opeens niet leuk meer! Ik haal het geld dat ik tekort kom, van mijn spaarrekening, en zal er, tot het bedrag weer compleet is, elke maand  €15 extra op terugstorten. En daarna komt er een extra envelop bij waarin ik elke maand geld ga doneren, voor de weekenden van volgend jaar. De studentenvereniging is inderdaad een kostbare zaak, maar het is het geld driedubbel waard. Laat dat duidelijk zijn!